تامین مالی و انواع روش های آن

تامین مالی عبارت است از تامین بودجه برای فعالیت های تجاری، خرید کالا و سرمایه گذاری. نهادهای مالی همچون بانک ها و شرکت های تامین سرمایه در زمینه تامین مالی برای کسب و کارها، مصرف کنندگان و سرمایه گذاران فعالیت می کنند. استفاده از تامین مالی در هر سیستم اقتصادی یک ضرورت است. دلیل آن این است که با تامین مالی به شرکت ها این قابلیت داده می شود که محصولات و تجهیزاتی را خریداری کنند که با منابع مالی موجود امکان تهیه آن را ندارند.
از نگاه دیگر تامین مالی روشی برای اهرم کردن ارزش زمانی پول (TVM) به منظور استفاده از جریانات وجوه آتی در زمان شروع یک فعالیت تجاری است.

در حقیقت باید نظر داشت که برخی افراد پول مازاد بر نیاز دارند که امیدوارند بتوانند با آن فعالیتی را شروع کنند اما از مهارت های کافی برخوردار نیستند. در مقابل افرادی هستند که مهارت های کافی برای سرمایه گذاری و راه اندازی کسب و کار و کسب سود را دارند که به این پول نیاز دارند. تامین مالی در حقیقت رفع کننده نیازهای هر دو طرفی که ذکر شد است.

تامین مالی

انواع روش های تامین مالی

به طور کلی دو روش برای تامین مالی وجود دارد که شرکت ها با توجه به معایب و مزایای هر کدام از این روشها ترکیبی از هر دو روش را استفاده می کنند. در ادامه هر کدام از روش ها به همراه معایب و مزایای آن مورد برسی قرار خواهند گرفت.

1. تامین مالی از بدهی

در روش تامین مالی از طریق بدهی رایج ترین روش استفاده از تسهیلات است. تسهیلات در حقیقت پولی است که همراه با نرخ سود مشخص از بانک ها دریافت می شود. یکی از دلایلی که شرکت ها تامین مالی از طریق این روش را نسبت به افزایش سرمایه از طریق آورده سهامداران ترجیح میدهند، معافیت های مالیاتی بیشتر است.

خواندن این مقاله هم توصیه میشود؛   آشنایی با ادغام و تملیک شرکت ها

باید توجه کرد که در این روش پول کسب شده باید مجددا باز پرداخت شود. برای استفاده از این روش عمدتا شما نیاز به وثیقه گذاری نزد اعطا کننده تسهیلات را دارید. مثلا اگر شما برای خرید تجهیزات حمل و نقل کارخانه قصد خرید کامیون جدید را دارید، این کامیون تا زمان تسویه کامل وام در وثیقه یا رهن بانک باقی خواهد ماند. باید توجه داشت که در شرایط سخت اقتصادی شما در هر صورت مجبور به بازپرداخت تسهیلات هستید اما در مقابل شما کنترلتان روی کسب و کارتان را از دست نخواهید داد.

مزایا:

⦁ اعطا کننده تسهیلات هیچ کنترلی نسبت به کسب و کار شما نخواهد داشت و نمیتواند به دلیل تامین مالی برای کسب و کار شما نسبت به آن ادعای مالکیت کند.
⦁ زمانیکه شما تسهیلات را به طور کامل بازپرداخت می کنید، ارتباط شما با اعطا کننده تسهیلات قطع می شود. این زمانی با اهمیت تر می شود که کسب و کار شما ارزشمندتر شده باشد.
⦁ اقساط وام مبالغ مشخصی است که به شما کمک می کند تا مدلسازی های مالی دقیقتری از مخارجتان داشته باشید.
⦁ سود تسهیلات را میتوان به عنوان هزینه در صورت های مالی شناسایی کرد. بنابراین از نظر مالیاتی به صرفه تر از تامین مالی از طریق سهام است.

معایب:

⦁ پیش شرط پرداخت اقساط تسهیلات این است که شما ورودی نقد مناسبی در کسب و کارتان داشته باشید تا بتوانید هزینه هایتان که اقساط تسهیلات هم یکی از آنهاست را پوشش دهد. این قضیه برای کسب و کارهای کوچک در ابتدای فعالیت عمدتا وجود ندارد.
⦁ در زمان رکود و بحران اقتصادی دریافت تسهیلات به ویژه برای کسب و کارهای کوچک سخت می شود. وام دهندگان در این شرایط تمایل کمتری به پرداخت تسهیلات دارند.

2. تامین مالی از طریق سهام

یکی دیگر از روش های تامین مالی فروش مستقیم سهام در بازار اولیه یا از طریق افزایش سرمایه از محل آورده سهامداران است.

خواندن این مقاله هم توصیه میشود؛   شرکت های پروژه سهامی عام

برای مثال صاحب فروشگاه زنجیره ای مواد غذایی را در نظر بگیرید که قصد دارد فعالیت هایش را گسترش دهد. به جای اینکه به تامین مالی از طریق تسهیلات روی بیاورد میتواند 10 درصد از سهام شرکتش به ارزش 1000 میلیارد تومان را به ارزش 100 میلیارد تومان در بازار اولیه به فروش برساند. شرکت ها به این دلیل این روش را ترجیح می دهند که ریسک این اقدام را سرمایه گذاران جدید تقبل می کنند و اگر فعالیت موفقیت آمیز نباشد سرمایه گذاران ضرر میبینند.
البته باید در نظر داشت که فروش سهام باعث کاهش قدرت کنترل مالک اولیه بر روی شرکت می شود. در این حالت سهامداران جدید احتمالا بر فعالیت های شرکت نظارت می کنند و در صورت نیاز از حق رایی که دارند برای تغییر هیات مدیره اقدام می کنند.

مزایا:

⦁ در این روش شما نباید وجهی را به کسی بر گردانید. در صورتیکه شرکت با بحران مالی مواجه شود، شما وام از کسی نگرفته اید که مجبور به باز پرداخت آن باشید. در حقیقت سرمایه گذاران اکنون شریک سود و زیان شرکت هستند.
⦁ شما مجبور به پرداخت اقساط به صورت دوره ای نیستید. بنابراین منابع مالی بیشتری برای پرداخت هزینه های عملیاتی در شرکت خواهید داشت.
⦁ سرمایه گذاران می دانند که توسعه یک کسب و کار و پروژه جدید زمان بر است بنابراین انتظار بازگشت سرمایه کوتاه مدت را از شما ندارند.

معایب:

⦁ شما مجبورید حضور شرکای جدید را قبول کنید. در کنار آن باید سودهای آتی خود را به نسبت بین سهامداران جدید تقسیم کنید.
⦁ از آنجایی که شما تنها مالک شرکت نیستید و اگر سهامدار قدرت تعیین هیات مدیره را داشته باشد شما باید نظر سهامدار عمده جدید را هم در هر مورد تصمیم گیری تامین کنید.

error: